Screenen op een verhoogd dysfagierisico bij mensen met een verstandelijke beperking

Het cyclisch dysfagiewerkproces wordt iedere twee jaar herhaald. Na afronding van de eerste volledige cyclus zijn verschillende betrokkenen geïnterviewd: cliënten, wettelijk vertegenwoordigers, zorgverleners (begeleiders en verzorgenden), behandelaren en managers. In deze interviews stonden de vier centrale onderzoeksvragen centraal.

De interviews gaven inzicht in zowel belemmerende als bevorderende factoren binnen het proces. Op basis daarvan is het dysfagiewerkproces verder geoptimaliseerd. Een belangrijke uitkomst is dat het cyclisch werken goed inpasbaar blijkt in de dagelijkse praktijk. Daarnaast kwam naar voren dat een vierde stap nodig is: een structurele evaluatie van het uitgevoerde behandeladvies.

Door het werken met het cyclisch dysfagiewerkproces wordt dysfagie bij mensen met een verstandelijke beperking eerder gesignaleerd. Behandeladviezen worden bovendien periodiek geëvalueerd. Dit maakt het mogelijk om behandelingen tijdig aan te passen aan veranderende omstandigheden en beter af te stemmen op de cliënt.

Voor zorginstellingen die nog geen dysfagiewerkproces hebben ingericht, is het aan te raden dit gestructureerd op te zetten volgens de werkwijze die in dit onderzoek is beschreven. Organisaties die al beleid hebben op dit onderwerp, doen er goed aan te toetsen of alle vier stappen – signalering, diagnostiek, uitvoering en evaluatie – daadwerkelijk zijn geborgd in de organisatie.

Vervolgonderzoek is wenselijk om te bepalen of deze aanpak ook in andere zorginstellingen effectief is en wat het langetermijneffect is op de kwaliteit van leven van cliënten.