AAN VRAGEN

“Kijken of deze praktische wijsheid overdraagbaar is”

Meervoudige problematiek komt steeds vaker voor in de gehandicaptenzorg. Dat vraagt om meer of andere vaardigheden van begeleiders. Zeker als cliënten geen hulp en bemoeienis willen. Waarom krijgen sommige begeleiders bij deze cliënten wel een voet aan de grond en anderen niet? Met steun van het Zorgondersteuningsfonds onderzoekt Elsbeth Bank (54), adviseur zorg en ondersteuning bij Sherpa, wat het verschil maakt.

“Stel dat een cliënt geen begeleiding wil. Dat hij de deur figuurlijk dichthoudt. Dat je je met niets mag bemoeien, niets mag weten. Hoe kom je dan toch binnen? Een van onze begeleiders is gewoon op de bank gaan zitten bij zo’n cliënt. Alleen zitten, verder niets, elke week weer. Wachtend op een opening. En ja hoor, na 3 maanden vroeg de cliënt zelf of het niet eens tijd was om wat te gaan doen. Het ijs was gebroken, het contact was gemaakt en de hulp kon voorzichtig opstarten. Wat maakt dat deze begeleider dacht ‘dit is goed’? Welke signalen ving ze op? Ik bedoel: ga maar eens 3 maanden op de bank zitten bij een cliënt, zonder iets te doen terwijl je van alles ziet gebeuren…”

Elsbeth Bank

“Sommige begeleiders kunnen dat. Ze hebben een fingerspitzengefühl, een nieuwsgierigheid, ervaringskennis, wijsheid. Ze vertrouwen erop dat ze in samenwerking komen met een cliënt. En dat lukt ze dan ook bijna altijd. Wat ze precies doen, weten ze zelf vaak niet. Want ze doen het vanuit een innerlijk weten, intuïtief. Toch willen wij het graag in beeld brengen. Om te kijken of een deel van deze kennis overdraagbaar is en of de organisatie haar medewerkers beter kan faciliteren.”

“Voor ons onderzoek gaan medewerkers een logboek bijhouden. Hierin reflecteren ze op wat ze doen. Ook worden ze 4 keer geïnterviewd. Dat doe ik samen met mijn collega-onderzoeker Sylvia Loos. Zo halen wij met de begeleiders hun praktische wijsheid naar boven. Kennis die niet in de boekjes staat. Hoe wegen zij de regels en de kaders? Hoe kijken zij naar hun vak? Wat voelen en ervaren zij? Dat is ontzettend leuk. De medewerkers die de logboeken bijhouden vinden dat ook. Omdat ze zich bewust worden van dingen die ze onbewust doen.”

“Maar belangrijker is dat het onze cliënten veel oplevert. Want begeleiders die het lukt een gesloten deur te openen en in contact te komen, hebben een cliënt echt iets te bieden. Omdat ze kunnen aansluiten bij de cliënt en de cliënt in de regie laten. Dat verbetert de kwaliteit van leven van een cliënt enorm.”

Kijk hieronder een videopresentatie over het inmiddels afgeronde onderzoek.

Bemoei je erbuiten